Vannacht heb ik een droom over de zee gehad. Opnieuw. Bijna een keer per week heb ik de dromen dat iets met de zee hebben. Vavnacht dook ik. Het water was heel helder. Er waren geen vissen maar alleen de zand en zee vegetatie. Ik weet niet welk zee dat was maar er was heeeeel mooi! Ik houd veel van de zee, speciaal de Adriatische zee. Ik heb ook in de Zwarte zee, de Ionoan en de Aegean zee gezwommen maar ik vind de Adriatic zee mooist. Ik weet dat in de wereld bestaan er zeeen die zeker mooier zijn maar ik heb in hen nooit gezwommen dus... De gedachte over de zee obsedeert mij! Als ik innerlijk rust wil hebben, moet ik elk jaar naar de zee gaan! Ik weet niet wat is er in de hand maar er is iets in het water (zee water, niet rivieren of meren water), in de golven, in de lucht van de zee zelf. Ik moet jaarlijks dosis van de zoutheid krijgen! Ik heb zout in het bloed! Misschien ben ik in mijn vorig leven een matroos of zo iets geweest!? Ik ben niet de liefhebber van de band RHCP maar in een van hun liederen bestaat er een vers dat mijn gevoelens beschrijft- ...onder het water waar gedachten gemakkelijk kunnen ademen....