Ik ben iemand die van een zomer houdt. De winter… houd ik van die helemaal niet. Aangezien dat de herfst een introductie, de aankondiging van de winter en de koude dagen is,houd ik van de herfst niet zo veel. Maar er is één ding van die ik met betrekking tot de herfst houd- de vruchten. Als we over de herfst hebben, zullen velen zeggen dat iets romantische in de herfst is- de herfstkleuren, de wandeling door een park met de bladeren die van de bomen vallen… dat trekt me niet aan, maar de vruchten… Eerst en vooral ben ik de bewonderaarster van alle vruchten… bijna alle vruchten- ik houd niet van een pruim…en ook zijn er natuurlijk een andere vruchten die ik nooit had geprobeerd dus ik kan niet over de smaak van die vruchetn praten... maar ja ik houd van de vruchten in het algemeen. Sommige vruchten houd ik meer dan de andere, bijv. de perziken, de abrikozen, de druiven (de witte alleen!) en de kweeperen- de vruchten die in de herfst rijpen J maar mijn lievelings is de granaatappel. Hoewel in de Griekse mythologie de granaatappel het symbool van Persephone en de terugkeer van het leven in de lente was, is de granaatappel voor mij iets kleurrijk en levendig...in tegenstelling tot de duisternis en de dood van de onderwereld. Nu vragen jullie zich “in welke band staan een granaatappel en de onderwereld?” J

Éen van de Griekse mythes is het verhaal over Persephone, de godin van het dodenrijk, die een dochter van Demeter, de godin van de vruchtbaarheid, was. Op één dag kwam Hades (Pluto), de god van de onderwereld en heerser over de doden, met paard en wagen op uit een kloof in de schoot van de aarde en trok haar op zijn wagen. Demeter stortte zich in een diep verdriet. Ze bracht een dorre winter op aarde en veel mensen leden hongersnood. Toen het al te erg werd gebood Zeus zijn broer Hades om Persephone aan haar moeder terug te geven. Hades stemde toe, maar Persephone had juist die dag 6 granaatappelpitten gegeten. Voor elke pit die ze gegeten had moest Persephone een maand naar Hades. En zo gebeurde het dat zij elk jaar in de lente en een deel van de zomer, bij haar moeder was en daarna weer terugging naar de onderwereld.

Eerlijk voor deze blog wist ik de Nederlandse naam voor mijn lievelings vrucht niet maar nu vind ik die naam uitstekend! En nu heb ik een trek in de granaatappel….